Logboek 20-03-2009 DL

Maart 2009

Het laatste seizoen nog fris in het geheugen bespeur ik al wat lichte flarden verlangen naar het komende seizoen. Het is pas halverwege februari en het zal wel aan de intensiteit van het licht liggen of zo maar bijna gelijktijdig bemerk ik dezelfde gedachten bij vismaat Marco. De gemiddelde resultaten van het vorig seizoen vielen zeker niet tegen. Vooral niet omdat we elkaar nog niet zo goed kenden maar ook omdat we hier geen van beiden eerder gevist hadden. Zelf kom ik van de andere kant van het Haringvliet waar ik in mijn jeugd de nodige uren aan de waterkant heb doorgebracht. Tot aan de dam zelfs, midden in de winter aan de zoute kant waar we met pieren op Steenbolk visten. Maar in de polders van Goeree-Overflakkee op karper vissen hadden we nog niet gedaan.

Wilde plannen

Het samen vissen beviel ons prima zo en vooral de laatste twee sessies van vorig jaar begonnen er allerlei wilde plannen te broeden. Bij elkaar opgeteld hebben we waarschijnlijk veertig jaar ervaring in het vissen op karper maar geen van beide heeft ooit een dertig plusser gevangen! Om de hele visserij naar een hoger niveau te tillen moeten we dingen anders aan gaan pakken. Dit zal voor ons vooral ingaan houden dat we vanuit de polders steeds verder gaan oprukken naar de uiterwaarden en vervolgens het grote water, in dit geval het Haringvliet. Deze aanpak zal echter aangepast materiaal vergen en er staan ook nog wel wat dingen op ons verlanglijstje. Een niet te missen attribuut bij het vissen op groot water is een boot. Per toeval had een collega een dubbel-wandige polyester boot in de schuur liggen. Zijn zoon was ooit begonnen met repareren maar deze vond het niet erg als hij verder gebruikt zou gaan worden als visboot. De boot had zijn laatste jaren als plantenbak gesleten en dus moest er nog het nodige aan gedaan worden. In de tussentijd worden ook de accessoires verzameld om de boot compleet te krijgen. We willen er graag een elektro-motor op en de accu’s daarvoor zijn al in ons bezit. Visvinder/dieptemeter, hengelsteunen, en bijvoorbeeld een anker of zelfs een trailer zouden geen overbodige luxe zijn.

Door een drukke periode op het werk is tijd de belangrijkste boosdoener op dit moment. Er moeten gewoon uren in de boot gestoken worden om deze zeewaardig te krijgen. Omdat ook de tijd om weer te gaan vissen weer is aangebroken, zal het wel komende winter worden voordat hiermee verder gegaan word. Ofschoon ik een plastic model opblaasboot bezit moet het grote water nog een jaartje wachten en zal tot die tijd de polder een prima alternatief zijn.

Voorjaarsinspectie

Het is een zonnige Zaterdag ochtend als we bij Rozenburg de petrochemische industrie van de Botlek achter ons laten. Weg van de stank, weg van al het lawaai en vooral weg van alle drukte. De voorjaarsinspectie van de caravan van Marco wordt aangegrepen om de lokale vergunningen te verschaffen en een eerste blik op de stek langs het kanaal te werpen. Als we de Haringvliet dam oprijden spelen de kriebels op. Als een vier kilometer grote spiegel strekt het Haringvliet zich uit links van ons. In de verte liggen de zandbanken waar achter de uiterwaarden liggen die wij zo interessant vinden. Deze lopen weer over in de uitgestrekte polders waar wij ergens in het midden onze stekken hebben. We zijn hier nog geen 50 kilometer van huis, maar af en toe heb je hier het gevoel van god en iedereen verlaten te zijn want dan zie je uren geen sterveling.

 Datum prikken

De bosrand oogt kaal als we er vanaf de overkant voorbij rijden. Ook de camping, die op een steenworp afstand van het kanaal ligt, ligt er verlaten bij. De enige andere auto die er staat is van de ouders van Marco en dus word er natuurlijk een bakkie gedaan alvorens de caravan geïnspecteerd word. Een kleine lekkage tengevolge van sneeuw op het dak word geconstateerd maar verder lijkt alles in orde. Een klein dorpje even verderop is de volgende halte waar de nodige vispapieren verkregen worden. Midden in een woonwijk heeft een ouder echtpaar uit pure liefhebberij de schuur als hengelsport winkel ingericht. Met de papieren op zak word koers gezet naar het kanaal. Wat ons meteen opvalt is dat er flink gekapt en gesnoeid is. De looppaden zijn bezaaid met houtsnippers, lees; stukken boom, en de bosrand is nagenoeg helemaal doorzichtig geworden. Er is een hoop beschutting verloren gegaan tegen de straffe wind die hier plotseling kan opsteken. Maar we zijn ook veel beter zichtbaar vanaf de weg die langs de bosrand loopt en daar zitten we nou niet echt op te wachten.