Logboek 17-04-2009 DL

17 April 2009

De situatie eerder deze week zou onvermijdelijk lijden tot het inschakelen van hulp in de vorm van Nico. Huisbaas, collega en misschien wel vismaat want ook bij Nico stroomt vissers bloed door zijn aderen. Dat dit aardig verdund is mag wel duidelijk zijn want al weet hij het allemaal wel aardig te vertellen, zonder spullen kom je niet zo ver. We maken de afspraak dat ik voor het materiaal en de hengels zorg draag en Nico mij brengt en vervolgens een nachtje mee vist waarna Marco en Nico elkaar af zouden lossen. Op het laatste moment besluit het thuisfront van Marco niet naar de camping te gaan waarna er dus drie man richting Dirksland togen. Nico en ik komen ietsje eerder aan maar als we net klaar zijn met voeren zie ik de grijze Citroen van Marco, in de verte, de dijk oprijden.

 Paaitijd?

Voor dat alles uitgeladen en naar de waterkant gesleept is, is het acht uur. Wat gelijk opvalt is de niet bepaald schuwe vissen die aan de overkant, waar we dus net gevoerd hebben, langs het riet hun kuit aan het schieten zijn. We vermoeden Brasem omdat deze vissoort altijd wat eerder met de paai begint maar ook omdat we het erover eens zijn dat karpers meer kabaal maken en grotere kolken maken. Er is dus nog niets verloren zolang de karper nog maar even wacht. De watertemperatuur op de bodem is 15 graden  en in de ondiepe gedeelten is het 1 tot 2 graden warmer. De buitentemperatuur is 18 graden maar de zon zakt snel en het zal uiteindelijk afkoelen naar 6 graden. Er staat bijna geen wind en de opstelling is zoals normaal, alleen zit Nico nu tussen ons in en vist zo goed als haaks naar de overkant. Wanneer alles op orde is en de rust een beetje terug is , heeft vooral Nico last van lijnzwemmers. Waarschijnlijk de Brasems die niet meer zo schuw zijn tijdens de paai. Marco en ik lijken de dans te ontspringen doordat we kennelijk net buiten de paaizone liggen. Het is s’ avonds erg gezellig en onder het genot van een biertje komen de nodige anekdotes naar boven. Het is niet zo vochtig en daar heeft vriend Nico veel geluk mee want deze slaapt zonder slaapzak onder twee visparaplu’s op een kapotte stretcher.

 Concurrentie 1

Als iedereen visloos ontwaakt is de wind ietsje toegenomen en dat drijft ons naar de eerste zonnestralen die over de bosrand op het gras vallen. Het is zomaar een paar graden warmer in de zon dus dat scheelt . Nico is vannacht nog opgeschrikt door een kamikaze- eend die in de vlucht door een van zijn lijnen is gevlogen. Een rig- loze hengel tot gevolg. Schuin aan de overkant in de zij- arm bij het gemaal zit een penvisser tussen het riet verscholen. Ook de stek bij de volgende bosrand lijkt bezet te zijn want er staan twee auto’s aan het water. Het is twee uur als alles rustig is bij ons nadat Nico huiswaarts is gekeerd. De visser aan de overkant land een karper. Geen kneiter zo te zien maar het bewijst dat ze ook overdag te vangen zijn. Iets wat wij hier zelden of nooit meemaken. Als het dan toch een keer gebeurd zijn het vooral de wat kleinere vissen tot 14 pond en wat opvalt is dat alle gevangen spiegels overdag gevangen werden en tot de kleinere vissen behoorde.

Concurrentie 2

Marco heeft inmiddels een marker gedropt bij het puntje van de aftakking. Een korte wandeling en er wordt vanaf de kant zo naar de marker toe gevoerd met maïs,en boilies die met een blik tonijn verrijkt zijn. Dit alles word op een zo compact mogelijke wijze gepresenteerd. Als de avond valt wakkert de wind aan en voor ons heeft dat altijd een gunstig effect op de visserij gehad hier. Net als we allebei voorbereidingen voor de nacht aan het treffen zijn staat er ineens een man op de stek. Zelf dacht ik meteen aan een controleur maar al snel blijkt het een karpervisser te zijn die uit pure nieuwsgierigheid kwam kijken. Hij begint een en ander te vertellen en zegt dat hij vannacht zo’n 400 meter voor de sluis gaat zitten. We proberen zelf niet te veel te verklappen want dat we een record vis hebben gevangen houden we liever stil. We wensen elkaar succes en de man vertrekt.

 

Tijdens het klaarmaken van het diner, tomatensoep met brood, analyseren we de informatie die we van de man gekregen hebben en vergelijken die met wat we al wisten. De “bij”hengel wordt voorzien van een flink stuk smack verzwaard met twee lood- hagels.

Kamikaze eenden

Omdat de wind niet wil gaan liggen wordt de avond achter een plu versleten met op de achtergrond een voetbalwedstrijd. Ik zou niet eens meer weten welke als ik er zo aan terug denk. Na de wedstrijd zoeken we de slaapzak op en net als ik indommel gebeurd ook bij mij het onvermijdelijke. We hadden er inmiddels al een naam voor bedacht maar na deze aktie zou je het nog gaan geloven ook. Door de paringsdrang gedreven vliegt een eend in volle vlucht frontaal tegen een van de lijnen. De klap is zo hard dat de steun afbreekt waar de hengel als het ware instaat. Toen brak gelukkig de lijn want het had veel erger kunnen aflopen, vooral voor de eend. Er word een hele nieuwe montage aan de lijn geknoopt en het hele spul gaat weer te water. Nog na te komen van de schrik noteer ik nog wat gegevens als om klokslag 1 uur een volle fluiter de stilte doorbreekt. Dit is zeker geen eend en ik storm naar buiten om de hengel te grijpen. Tot mijn verbazing blijkt het de linker hengel die zojuist nog onder vuur lag. De vis hangt en een korte dril doet een kleine schub in het net belanden. Deze had zich vergist in een dubbele vismeel- boilie op een tapijt van maïs, kikkererwten, tarwe en hennep. Ik zak de vis voor wat foto’s morgenochtend en net als ik de hengel weer in gereedheid breng hoor ik een fluiter van een van Marco zijn hengels! Wakker worden schreeuw ik waarna hij antwoordt; pak maar! De run versneld nog zelfs als ik de hengel pak die op het puntje ligt.