Logboek 12-09-2008 DL

Vrijdag 12 September

Het is, enigszins beperkt in keuze,  al gauw halverwege september als we voor de tweede keer richting de eilanden rijden. Het Karper virus heeft Marco weer net zo in zijn greep als vroeger en fanatiek wordt er besloten om dan maar gelijk 4 dagen en 3 nachten te gaan. Als we de laatste kaarsrechte weg opdraaien die bij het kanaal aankomt zit er dit keer gelukkig niemand. Ook dit keer is er weer volop gevoerd met vooral mais maar ook met zelf gedraaide vismeel boilies, die ook als aas zullen dienen. Deze zijn de vorige keer een succes gebleken, en omdat wij nog daadwerkelijk de moeite nemen om zelf te draaien kunnen we altijd met dezelfde boilies vissen. Dit maal zijn de verwachtingen nog hoger gespannen als de  eerste keer en het is ook niet meer zo heet.

Vliegende start

Omdat we allebei gewoon gewerkt hebben vandaag, zijn we wat aan de late kant. Tegen de tijd dat we de hele handel van de dijk naar beneden hebben gebracht en naar de bosrand hebben gesleept, is het al 21:00 uur geweest. De hengels zijn zo opgezet, precies zo als de vorige keer. De rest van het kamp volgt daarna en nog voordat we klaar zijn volgt de eerste aanbeet al! Het is 22:10 uur wanneer ik in de verte een pieper van Marco hoor gillen. Als ik aan kom rennen zit de vis er al aan. Hij kwam van onder het boompje aan de overzijde vandaan met de linker hengel. Na een aantal vluchtpogingen zien we tot onze vreugde een heuse Spiegel Karper in het landingsnet verschijnen. Die vangen we niet zo vaak en deze vangst wordt dan ook extra gekoesterd.

De vis meet 71 centimeter lang en is bijna 13 pond zwaar. Er worden een paar plaatjes geschoten waarna de vis zijn vrijheid terug krijgt. Kort daarop krijg ik een felle aanbeet op de verre linker hengel. Omdat ik er niet zo één, twee drie bij ben, zit het hele zaakje bij aankomst muurvast. Nadat de druk op de lijn wordt opgevoerd, breekt deze. Een beetje teleurgesteld knoop ik een nieuw setje aan de hengel en werp het zaakje opnieuw in. 23:20 uur, een volle fluiter op mijn linker, die ik zojuist opnieuw had ingegooid. Dit keer ben ik er als de kippen bij en hangt de vis ook na de aanslag. Een kort maar krachtige dril volgt. Een kleine Schub Karper meld zich om een pasfoto van zichzelf te laten maken. Na de vangst valt de boel even stil. Tussen de aanbeten door ondervinden we veel last van Brasem, tenminste dat denken we. Maar ook dat stopt abrupt.

Zaterdag 13 September

Toch komt er, uit het niets, om 00:50 een aanbeet op Marco zijn rechter. Ook hij verspeelt een tuig nadat de vis zich op het puntje, aan de overzijde van de zij-arm, vast zwemt. Er liggen matten met gaas tegen de kant aan waar het riet doorheen kan groeien. We verdenken deze matten van de misser en Marco tuigt de boel opnieuw op. Dan gaat het ineens heel snel, om 01:00 uur krijg ik een run op mijn linker direct gevolgd door een run op de rechter. Zo staan we nog nét even allebei tegelijk te drillen. Ik kan als eerste landen en de het blijken beide Schubkarpers te zijn. De eerste meet 75 centimeter bij 14 pond maar de tweede is een stuk groter met 84 centimeter en een gewicht van 22 pond. Een best exemplaar dus. De foto’s worden gemaakt waarna de vissen hun vrijheid terugkrijgen. De hengels worden opnieuw uitgelopen en op scherp gezet.