Logboek 11-04-2009 VLD

Zaterdag 11 April 2009

Het is paas weekend en het is stralend weer met een temperatuur van zo’n 20 graden. Vorige week was het nog een stuk kouder, toen ik een sessie met Marco had aan het kanaal door Dirksland. Een sessie om nooit meer te vergeten trouwens. Dit keer wil ik het echter wat dichter bij huis zoeken en richt mijn pijlen op de stek aan de singel in Vlaardingen. Het is een dik jaar geleden dat ik hier voor het laatst was. De jaren daarvoor heb ik hier vrij intensief gevist en behoorlijk huis weten te houden. Zeker 75 Karpers wisten hier de weg naar het net te vinden waaronder een aantal dubbels en uiteindelijk zelfs een trippel. Hierna was het tijd voor een nieuwe uitdaging en ben ik hier niet meer terug geweest. Collega Nico is bereid het transport te verzorgen waarna de werk bus wordt ingeladen. Om 19:00 uur ’s avonds staan we op het braakliggende terrein waar in de toekomst portiekflats gebouwd gaan worden. Normaliter zou ik aan de overzijde gaan zitten maar uit pure gemakzucht besluit ik het een keer makkelijk te doen en niet om te lopen. Als eerste gaan de hengels te water waarna ik de rest begin op te zetten en Nico intussen een bak koffie maakt. Marco belt om te vragen of ik al wat heb gevangen. Ik vertel dat ik nét zit waarop hij toegeeft te hebben gedacht dat ik gisteren al zou gaan. Ik beloof hem op de hoogte te houden. Intussen krijg ik allerlei commentaar op het uitgestalde gerei. Of het niet een beetje overdreven is en meer van dat soort opmerkingen. Terwijl ik uit begin te leggen waar een en ander voor dient, besef ik me dat meneer helemaal geen leek op dit gebied is en van de meeste dingen echt wel weet wat het is. Een gebrek aan andere gespreksstof of misschien jaloezie, ik weet het niet.

Een oude bekende

 Ik weet wel dat wanneer de tijd 19:30 uur aangeeft, de rechter hengel een geweldige run krijgt én er ineens genoeg gespreksstof is. De hengels liggen nog geen kwartier uit dus dat is al snel.  De dril begint aanvankelijk maar slap en de vis is dan ook zo onder de kant. Als nog besluit de vis te vluchten en ontstaat er toch nog strijd. In de tussentijd hangt Nico al aan de telefoon met Marco om de ratelende slip te laten horen. We maken wat geintjes over en weer waarna hij me nog succes wenst. Tot drie keer toe krijgt de vis enkele tientallen meters lijn van de spoel gerukt. Met de laatste poging vangen we een glimp op van, jawel, een flinke Spiegel Karper. Nico neemt de landing voor zijn rekening en dat kost me bijna mijn schep net. In zijn enthousiasme probeert hij het hele spul uit het water te trekken waardoor de steel bijna breekt. Een snelle actie voorkomt erger en even later ligt de bekende Spiegel, met de knak in zijn rug, op de onthaak mat. Nog net zo mooi als toen en misschien zelfs nog wel wat gegroeid, aanschouwen we één van de mooiste vissen van het water. De meetlat geeft 81 centimeter aan en de vis heeft een omtrek van 64 centimeter. Het unster geeft 24 pond aan wat betekend dat de vis geen gram zwaarder is. Het is echter nog vroeg in het jaar en zijn er gedurende de winter waarschijnlijk de nodige ponden verloren. Het zou me dan ook niet verbazen als de vis tegen het einde van het jaar een top gewicht heeft. De foto’s worden geschoten waarna hij zijn vrijheid terugkrijgt. Hierna keert Nico huiswaarts en zal me nog laten weten of hij er morgen nacht een keertje bij komt zitten. De snowman montage wordt nog intact bevonden en gaat het water weer in. Om 21:00 uur, nog vlak voor het invallen van de duisternis, ligt alles weer op zijn plek en schenk ik nog een tweede bakkie koffie voor mezelf in.

De temperatuur daalt langzaam en volgens de berichten zal het zo’n 8 graden worden vannacht. Aan de overkant probeert een Reiger een Kikker te pakken tussen de oever en de kant planken. Hier zijn her en der poeltjes ontstaan wat natuurlijk ideaal is voor Kikkers. Ik heb er al een paar gezien dus dan moet het vriend Reiger ook wel lukken. Een dik uur later jaagt de kou me de slaapzak in en val ik in slaap. Om 01:45 uur schiet ik wakker door een aarzelende aanbeet. Het is nogmaals de rechter hengel met de snowman montage. Als ik aan wil slaan kom ik tot de ontdekking dat de lijn helemaal slap ligt. Het was een terug zakker dus, het was me nog niet eens opgevallen. De vis zwemt me tegemoet en als ik de lijn weer strak gedraaid heb zit deze er gelukkig nog aan. Een kort maar krachtige dril volgt waarna een Schub Karper zich aandient bij het landingsnet. Het is geen joekel met 64 centimeter en 12 pond maar alle vissen worden gewaardeerd. Het tijdstip is bijna geen toeval. In het verleden is meer dan eens gebleken dat 02:00 uur ’s nachts gegarandeerd een aanbeet oplevert. En dat blijkt maar weer. Ik maak gelijk een foto alvorens de vis zijn vrijheid terug te geven. Normaliter zou ik een bewaarzak gebruiken maar kies daar vandaag een keer niet voor.