Logboek 05-08-2009 DL

5 Augustus 2009

Het is al weer twee en een halve maand geleden sinds de laatste sessie in Mei. Het is druk op het werk en ook privé gebeurd er een hoop waardoor er maar weinig tijd overblijft voor onze zo geliefde passie Karper vissen. Dat wil zeggen het vissen zelf. Want er is al een hoop tijd gestoken in de restauratie van de aanstaande vis boot. We hadden net zo lekker de gang erin begin dit jaar en dus togen we nog een keer naar het kanaal door Dirksland voor een weekend sessie. Er is niet van te voren gevoerd en doen dat ter plekke met niet te veel maїs en enkele tientallen eigen gedraaide vismeel boilies. De vismeel boilies die ons al zo vele mooie vissen opgeleverd hebben zullen dus ook nu weer als aas dienen. Het is aangenaam weer met een lekker zonnetje en zo’n 18 graden. De rietkraag heeft inmiddels wel zijn maximale hoogte van zo’n anderhalve meter bereikt en dat betekent dat de hengels zo hoog mogelijk moeten staan om daar nog overheen te komen. Bijkomend voordeel is wel dat we nauwelijks meer zichtbaar zijn vanaf de dijk aan de overkant. Ook de bivvy’s zijn praktisch onzichtbaar. Deze vallen totaal weg op de achtergrond nu alles zo dichtbegroeid is. Als alles staat is het zo als gewoonlijk eerst tijd voor een bak verse koffie. We zitten overdag lekker wat te kletsen en na het eten, wat verzorgd is door Marco’s vrouw Astrid, gaan we vol vertrouwen de avond in. Er gebeurd echter helemaal niets. De eerste aanbeet komt als we al lang op bed liggen, om 01:15 uur. Het is de rechter hengel. Zonder al te veel problemen komt de vis in het landingsnet terecht en nog voordat de vis het water uit is, komt er een penetrante lucht vanaf. Het is een Schubkarper en hij ziet er een beetje groezelig uit. Ook zit hij onder het slijm en ruikt de vis dus erg sterk. Ik kan echter geen parasieten ontdekken. Deze vis wil ik liever niet in de bewaarzak doen en maakt Marco direct een foto. We schudden elkaar de hand en roken nog een peuk voordat we weer in de slaapzakken kruipen.

 

Dan duurt het weer een tijdje voor dat de volgende aanbeet komt.  Door een volle fluiter om half 6 op de linker hengel schrik ik wakker. De vis heeft zich in een vismeel boilie met een imitatie maїskorrel vergist en neemt een lange spurt richting het dorp. Terwijl ik achter de vis aan begin te lopen, begint het heel in de verte al weer langzaam licht te worden. Een goeie 10 minuten later geeft de vis het op en staakt zijn strijd. Een beste Schub Karper meld zich bij het net. De volgende ochtend mag de hoog gerugde vis voor de camera poseren.