Logboek 03-04-2009 DL

3 April

Onze visserij wordt gepland volgens een schema wat aansluit op onze gezamenlijke vrije dagen die voor het hele jaar vast staan. Af en toe word er besloten een flitssessie te vissen. Hier bedoel ik mee 1 nacht vissen en op zeer korte termijn afgesproken. Normaal doen we dat niet snel, vooral vanwege alle spullen die we, toch ook met een korte sessie, toch weer meeslepen. Het zou bijna 20 graden worden tegen het weekend en dit word dus gelijk aangegrepen om te gaan. Als het Vrijdag is zijn de eerdere verwachtingen enigszins wat getemperd maar zo koud als laatst zal het zeker niet worden. Als we in de buurt van de dam komen, merken we gelijk dat er ontzettend veel vocht in de lucht hangt. Het zicht is soms nog geen 50 meter maar aan de andere kant van de dam lijkt het weer open te trekken. Als we wat later de dijk oprijden bemerk ik hoe herkenbaar dit kleine stukje Nederland eigenlijk al is geworden, inclusief de dierlijke bewoners. We worden dan ook door een bekende Buizerd geflankeerd als we de dijk afrijden. We zien hem hier elke keer weer maar zo dichtbij als nu maar zelden en dan is het toch jammer als je geen foto camera bij je hebt en in de auto zit.

Bij de stek langs de bosrand aangekomen heeft de dikke nevel ons ingehaald en valt als een natte deken over het landschap.

 Haastwerk

Omdat we gewoon gewerkt hebben vandaag en ook gewoon even wilden douchen en eten is het een race tegen de klok om voor de duisternis alles op te hebben gezet. Nadat alles op scherp gezet is, word de overkant op de bekende wijze bevoerd met een aantal handen maïs. De ketel gaat op het vuur voor een verse bak koffie en tegen de tijd dat deze klaar is, is het pikdonker. De klok is een uur naar voren dus dat scheelt, maar toch is het pas negen uur. We kletsen nog wat en vragen ons af of het dit keer wil lukken. Marco heeft op alle hengels een enkele boilie en ik heb overal een dubbele boilie aan zitten waarvan één met een showman. De boilies zijn wat klein uitgevallen en op die manier zijn ze wat meer witvis-bestendig. Er zet een briesje vanuit het Zuid-westen de kop op die in combinatie met de nevel maakt dat we net na elven de slaapzak opzoeken. Ik hoor een korte serie piepen bij Marco vandaan komen waarna ik in een diepe slaap val.

 Ochtend serenade

Her is beduidend minder koud waardoor ik een stuk beter slaap s nachts. Het is dan ook nog donker als ik al weer wakker ben. Aandachtig lig ik te luisteren naar de kolonie kraaien die zijn residentie in de bosrand heeft. Steeds luider krijsen ze tot een ware ochtend serenade alles in de wijde omtrek overstemd als plots een luide gil de kraaien het zwijgen oplegt. Een fluiter, en wat voor één! Over ochtend serenades gesproken! Een korte spurt op mijn sokken, met de schoenen in de hand, en ik heb de hengel beet. Direct na de aanslag voel ik die onmiskenbare weerstand van een vluchtende karper aan de andere kant van de lijn. De vis heeft al aardig wat meters lijn van de middelste molen afgesnoept . Bang dat de uitstaande lijn van de linker hengel gepasseerd word, probeer ik de run af te stoppen door hoger op het talud te gaan staan. De vis remt af en met het schepnet achter me aan slepend loop ik de vis een eindje tegemoet. Halverwege loop ik het talud weer af en vervolg de dril met de hengel dwars door de nog dunne rietkraag heen. Enkele minuten later verraad de hoofdlamp een schubkarper van formaat onder de hengeltop. Ik zie gelijk dat het een flinke is als ik de landing in zet.  De vis wordt mee terug naar de stek genomen waarna ik de nog maagdelijke onthaak- mat van Marco inwijd. Hij ligt nog te slapen en ik besluit te wachten met de formaliteiten totdat het licht is en zak de vis.  Het water staat hoog valt me op en dat maakt het makkelijker om de vis wat speelruimte te geven tijdens zijn korte verblijf. De hengel word opnieuw in stelling gebracht waarna ik alle bijzonderheden zoals dit schrijven in het logboek noteer. Omdat het nog donker is besluit ik toch nog maar even terug in de slaapzak te kruipen. Ik heb toch de wekker om zeven uur gezet want ik wilde dit keer kosten wat kost de zonsopgang zien.