Staafmarkers - lichtgevend, reflecterend, demontabel en inclusief anker of voet.

 

Iedere Karper visser die wel eens op het grote water vist loopt vroeg of laat tegen dezelfde problemen aan. Vooral tijdens langere sessies is het vaak lastig om je voer, maar vooral je aas, constant op dezelfde plek te krijgen en te houden. Zeker zonder elektronische hulpmiddelen wordt het over lange afstanden al gauw een onmogelijke taak. We hebben het dan nog niet eens over de nachtelijke uren of als het bijvoorbeeld slecht weer is. Het ideale hulpmiddel hierbij is de marker. Deze bestaan in allerlei soorten en maten maar hebben allemaal dezelfde functie. Wanneer de stekken uitgezet zijn worden de markers op de desbetreffende plekken gedeponeerd. Als deze dan ook nog een lichtgevende functie hebben, zijn ze 24 uur per dag te zien of in ieder geval terug te vinden. In de loop van de jaren hebben we al heel wat verschillende soorten geprobeerd en zijn tot de conclusie gekomen dat staafmarkers voor onze visserij het meest geschikt zijn. Hieronder een beschrijving van het type staafmarker dat wij gebruiken, hoe deze zelf te maken en vervolgens te gebruiken.


Benodigde materialen:

 

*  PVC pijp fabriekslengte x16mm small/medium of 20 mm large,

*  PUR schuim of “aquarium vriendelijke” kit,

*  Staaldraad of koperdraad met,

*  Bladlood of zee lood en zand of,

*  Baksteen met schroef oog,

*  Transparante hulzen (in diversen kleuren),

*  Breekstaafjes of batterijen met LED verlichting,

*  Reflecterende tape of verf (glow in the dark).


Benodigde gereedschappen/hulpmiddelen:

 

 * De punt van een stalen standaard met dezelfde

   diameter (uitwendig) als het PVC,

*  Een gas brander,

*  Een oude pan,

*  Schroeftol/accuboormachine,

*  Boor (steen) 8mm,

*  IJzerzaag,

*  Schroef oog M6,

*  Plug (messing) M8

*  Schuurpapier (fijne korrel),

*  Aansteker,

*  Bankschroef,

*  Kit pistool,

 

Stap 1:

 

Om te beginnen is het belangrijk om te bepalen welke diameter PVC pijp geschikt is voor het water waar je vist. Wij hebben voor verschillende diameters gekozen zodat we de dunne 16mm gebruiken voor rustig, klein of ondieper water en de dikke 20mm voor als het onstuimig is, voor of op het grote of diepere water. De dunne variant wordt met grote bonken zee lood aan de bodem verankert terwijl de dikke met een loden voet of een baksteen op zijn plek blijft liggen en dus ook veel zwaarder is.  Door het grotere “drijflichaam” en het zwaardere anker, zal de dikke variant zelfs in de slechtste weersomstandigheden nog stabiel en dus zichtbaar blijven. Om een staafmarker voor elke hengel (maximaal 3) te kunnen maken heb je nogal wat lengte PVC nodig. Het voordeel is dat de markers tot een diepte van 5,50 meter gebruikt kunnen worden. Gebruik je er maar 2 dan wordt dit zelfs 7,50 meter.


Hieronder een lijstje met de benodigde lengtes PVC pijp:


3 x 0,10 meter =   0,30 meter – opzetstuk voor licht,

3 x 0,15 meter =   0,45 meter – bevestiging voor anker,

3 x 0,50 meter =   1,50 meter – zichtbare (reflecterende) deel,

3 x 1,00 meter =   3,00 meter – standaard lengte “kort”,

6 x 2,00 meter = 12,00 meter – standaard lengte “lang”,

                           = 17,25 meter totaal voor 3 markers.


Dit lijstje is voor 1 set van 3 staafmarkers, in een bepaalde diameter. Voor allebei de sets van 3 staafmarkers, in verschillende diameters, moet dit lijstje dus 2 keer gerekend worden.


Stap 2:

 

Om de delen aan elkaar te kunnen koppelen middels de “insteek” methode, moeten alle delen aan één kant wijder gemaakt worden. Dit geldt niet voor de kortste delen van 0,10 meter. Hier doen we niets mee voorlopig. Om de delen over elkaar heen te kunnen schuiven moet er voor het dunne model dus 16 mm ruimte gemaakt worden en voor de dikkere 20 mm. Dit doen we door middel van verhitting met de gasbrander, waardoor de PVC zacht wordt en over een mal heen geschoven kan worden. Als mal volstaat iedere hengel-steun of standaard met de juiste diameter (16 of 20 mm) die enigszins tegen hitte kan. Een punt of afgerond uiteinde zou zeker helpen als geleiding tijdens het wijder maken van de PVC. Met behulp van een bankschroef wordt de mal vastgeklemd en op zijn plek gehouden wanneer de verhitte PVC pijp eroverheen “gedwongen” wordt. De eerste 5 centimeter van de PVC pijp wordt gedurende een paar seconden boven de vlam van de gasbrander gehouden. Door de pijp te roteren wordt de hitte gelijkmatig verdeeld. Niet te lang verhitten daar PVC snel de neiging heeft te smelten, maar ook weer niet te kort omdat het ook heel snel weer afgekoeld is. Omdat het nodig is om de handeling in één vloeiende beweging uit te voeren, is het dan ook raadzaam om een aantal maal te oefenen met een afval stukje. Wanneer de PVC de juiste temperatuur heeft, kan deze tot 5 centimeter over de mal geschoven worden. De afstand kan eventueel met een streep op de mal aangegeven worden. Het is wel belangrijk om de PVC pijp zo recht mogelijk te houden tijdens het duwen en vervolgens het afkoelen. Dit om te voorkomen dat er een knik in de marker ontstaat wanneer de delen aan elkaar gekoppeld worden. Het afkoelen neemt nog geen 10 seconden in beslag. Wanneer het niet lukt om de pijp in één keer ver genoeg over de mal te krijgen, moet de boel opnieuw verhit worden. De PVC wordt hier echter niet beter op en de kans op smelten neemt dan ook aanzienlijk toe. Na het afkoelen trekken we de pijp van de mal af en leggen deze weg waarna we de hierboven beschreven handelingen, voor alle delen afzonderlijk, herhalen.


Stap 3:

 

Nadat de delen van de mal af komen blijven er altijd oneffen heden achter. Vooral de uiteinden kunnen nog scherp zijn of iets naar buiten staan. Dit lossen we op door alles mooi glad te schuren met een fijne korrel schuurpapier. Hierdoor passen de delen dadelijk netjes in elkaar. Wanneer de dikke kant van ieder deel naar boven wijst (zo zijn ze ook bedoeld), hebben de staafmarkers zo min mogelijk plekken waar later de vis lijnen achter kunnen blijven hangen. Wanneer alle oneffenheden glad geschuurd zijn, is de volgende stap aan de beurd.


Stap 4:

 

Nu is het zaak om alle delen waterdicht te maken. Dit kan op verschillende manieren met verschillende materialen maar zelf prefereer ik PUR schuim, vanwege het lage gewicht. Het enige andere verschil is de delen met PUR helemaal volgespoten worden en met kit alleen de kopse kanten. Let wel op dat de in elkaar passende (wijdere) delen niet vol gespoten worden. Hierna worden de delen weggelegd zodat deze kunnen drogen/uitharden.


Stap 5:

 

Het volgende onderdeel is het stuk van 15 centimeter lengte wat, in het geval van het zwaardere model, uit één geheel bestaat in combinatie met het anker. Van een stuk koper draad of staal draad van 20 centimeter lengte, wordt een soort schroef oog gemaakt. Als er gekozen wordt voor een bakstenen anker moet het M6 schroefoog en de wokkel aan elkaar vastzitten. Vóór dat de draad wordt dubbel gevouwen, moet deze eerst door het M6 schroefoog gestoken worden. Hierna kan de draad als een wokkel aangedraaid worden totdat er een oog overblijft van de gewenste diameter waarin het M6 schroefoog gevangen zit. De wokkel wordt vervolgens met waterbestendige montage kit of aquarium vriendelijke siliconen kit vast gezet in het dunne, onderste deel. Wanneer dit voor alle exemplaren gedaan is worden ook deze te drogen gelegd. Er kan pas met de volgende stap verder gegaan worden wanneer de kit volledig is uitgehard. Dit kan tot wel 2 dagen duren en er zit niets anders op dan alles weg te leggen en even geduld te hebben.